9M117
Pocisk 9M117 ma wymiar 100 mm. W przedniej części pocisku znajduje się przedział elektroniki i napędy sterów. zbytnio przed umieszczono ładunek kumulacyjny. Tylna proporcja pocisku mieści motor marszowy i sensory wykrywające poblask laserowe. do tylnej części pocisku są także zamocowane rozkładane stabilizatory o rozpiętości 255 mm. 9M117 jest naprowadzany na obiekt w modulowanej wiązce laserowej emitowanej przez odległościomierz laserowy.
Zmodyfikowaną wersją pocisku 9M117 jest 9M117M. Jest on wyposażony w dwójka ładunki kumulacyjne. pierwszy z nich ma zbytnio zagadnienie ośmieszyć zbroja reaktywny, dalszy przebić podstawowy pancerz.
Pociski 9M117 i 9M117M mogą stanowić odpalane w trzech trybach:
- podstawowym - wiązka lasera powierzchnia się z linią celowania, oraz lufa ma niewielki zakątek podniesienia. Wystrzelony pocisk wznosi się ponad linię celowania i po kilkuset metrach obniża się wchodząc w wiązkę lasera.
- z przewyższeniem wiązki laserowej - wiązka lasera i lufa mają niewielki zakątek podniesienia. Wystrzelony pocisk leci około 5 m ponad ziemią (3 m ponad linią celowania). gdy odległość pocisku do celu spada w stosunku do 500 m wiązka lasera zostaje obniżona i powierzchnia się z liną celowania. W tym trybie obiekt nie jest podświetlany przez bezustannie ataku, oraz w takim razie ma mniejszą szansę na skuteczne uniknięcie ataku.
- zapasowy - wiązka lasera i lufa armaty są równoległe do osi celowania. Wadą tego trybu jest większe ryzyko uderzenia ppk w ziemię, zaletą minimalna odległość odpalenia wynosząca ledwo 100 m. tryb ten jest praktyczny do zwalczania celów z odległości w stosunku do 1000 m.